Blog

Preek van de Leek

Binnenkort verschijnt hier de Preek van de Leek die ik schreef voor de Witte Kerk in 2017

3 Juli 2017, Gepost door Karin


Verder fietsen

Tja, het blog van onze fiets-bedevaart naar het concert in Zoutelande is nog niet voltooid en dan staat de tweede fiets-bedevaart alweer op de agenda! Wij gaan dit jaar de Eerste Wereldoorlog herdenken met een tocht vanaf ons eindpunt van 2013. Dus vanaf Vlissingen gaan we op weg naar Zeeuws Vlaanderen met het pontje en dan zo via Cadzand richting Knokke. Alle grote gedenkplaatsen van the Great War willen we bezoeken. Mooi zou het zijn om dan toch weer de tocht te besluiten met een concert op een van die locaties, er zijn al plannen in die richting maar nog niet iets concreets... Ik ben er vast van overtuigd dat het juiste evenement op mijn pad komt!

Wordt weer vervolgd...

29 Mei 2014, Gepost door Karin


Fietsen naar Zomerconcert in Zoutelande

Fiets

In een vlaag van verstandsverbijstering zegde ik toe om met Karin, een vriendin die ik al ken vanaf de middelbare school, te gaan fietsen naar mijn laatste concert van het seizoen: een zomeravondconcert in Zoutelande. Nu ligt Zoutelande in Zeeland, bij Vlissingen. En dat is ver vanaf het hoge Noord-Holland... Niet denkend aan het effect dat zo'n tocht zou kunnen hebbenop mijn gevoelig stemorgaan sprong ik in het diepe. Meteen de daad bij het woord gevoegd en de overnachtingen al vastgelegd. Ik had het gevoel dat ik niet meer terug kon, had het immers beloofd en durfde bijna niet te denken aan minder ideale weersomstandigheden. 250 kilometer regen en tegenwind...en dan nog zingen!
Drie dagen voor de hachelijke onderneming was mijn fiets nog niet in orde, het duizelde me. Ook had ik door het ijskoude voorjaar nog bijna geen kilometers in de benen, dus.. zou ik het wel volhouden? En wat moet je allemaal meenemen op zo'n tocht? Natuurlijk mijn concertjurk, schoenen, sieraden maar daarnaast een uitrusting voor alle weersomstandigheden. En dat op een Raleigh raceframe zonder bagagedrager en andere moderne fratsen. Gelukkig kwam ik precies op tijd bij zinnen en belde mijn zangleerling Marja die samen met haar man Gertjan en zoon Huub een Fietswereldvestiging runt in De Goorn. Of ik even langs kon komen met de fiets, en ja, ik durfde het bijna niet te zeggen... of-ie morgen klaar kon zijn..  Gelukkig zijn Marja en haar man doorgewinterde fietsers, doen ook meerdaagse tochten en konden mij precies adviseren wat er allemaal op de fiets gemonteerd moest worden. Een demontabele bagagedrager, mooie fietstasjes, regenhoes, fietskaarten, enfin, allemaal prachtig en hi-tech. Het werd besteld en de volgende dag was het klaar! Op naar Zeeland....
Dat was stap 1. Wordt vervolgd!

11 Juli 2013, Gepost door Karin


Schrijven..

Heel mijn leven heb ik schrijven al leuk gevonden dus menigeen ontving van mij een mail met mijn belevenissen uit het vak. Maar om dat nou in een blog te gaan verpakken wat door iedereen gelezen kan worden, dat is toch heel andere koek!
Ik zou heel graag persoonlijk zijn op mijn site maar vind dat toch erg eng. In principe zie ik mijn vak uiteraard als openbaar, je staat daar op het podium je ziel en zaligheid uit te zingen en dan vind je het gek om in een blog iets over jezelf te schrijven? Zou dat misschien komen doordat de muziek die ik zing en de teksten daarbij al geschreven zijn en gecomponeerd door iemand anders? Ik voel me dus echt een doorgeefluik en wil daarom zelf zo leeg zijn in mijn hoofd, hart en ziel zodat ik de muziek zo goed mogelijk en zo helder mogelijk door kan geven aan de luisteraars, met de daarbij behorende sfeer, uitstraling en zelfs kleding. Daarbij kies ik dan een programma vaak het liefst zo laat mogelijk om te voelen wat een bepaalde ruimte, gelegenheid en publiek nodig heeft op dat moment. Naarmate de datum nadert van een concert ga ik steeds beter voelen wat voor die plek en dat publiek de allerbeste muziek is. Vraag me niet hoe en waarom maar het klopt vrijwel altijd. Net zoals de jurk vrijwel altijd klopt met de kleuren in de ruimte waar ik zing. En dat kan ik toch echt niet van tevoren weten. Jung noemde dat synchroniciteit. Wij zijn allen met elkaar verbonden via ons collectieve onderbewustzijn, zo legde Jung dat uit, tenminste in mijn herinnering. Het is alweer een tijdje geleden dat ik zijn biografie las. En mensen...nu staat er dus een blog, en ook eens een keer een persoonlijke blog!

21 Februari 2013, Gepost door Karin


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Volg Karin: